Quiltjip goes……. meeting the neighbours
Woensdagnacht word ik wakker van de storm, de bomen maken een enorm lawaai en het waait stevig.
De volgende ochtend is het stralend blauw, 30 graden en het stormt met windkracht 7, Vent d'Autan dus.
De passiebloemen in pot waaien allebei 3 keer om en elke keer zetten we ze weer recht todat we besluiten ze maar te laten liggen voordat ze echt beschadigd raken door al dat omvallen.
Ik ga op het schaduwterrasje zitten lezen want de parasol is geen optie met dit weer. Ik pak maar weer een boek want een tijdschrift waait gewoon uit je handen. Het is een hele vreemde gewaarwording dat het zo heet is en zo hard waait en dat de wind geen enkele verkoeling brengt.
De volgende nacht wordt ik wakker omdat het niet meer stormt en ik zet opgelucht de ramen wijd open voor de nodige verkoeling, maar 's ochtends begint het lieve leven weer van voor af aan. We gaan boodschappen doen en er dreigt onweer maar uiteindelijk valt er niets.
Aan het einde van de middag gaan we bij vrienden langs en er vallen een paar druppels maar daarna klaart het gewoon weer op en het waait nog steeds. Daar constateren we gezamenlijk dat iedereen er genoeg van heeft en geirriteerd raakt van dit weertype.
Eindelijk begint het dan 's avonds toch te regenen en dan is het meteen windstil. Wat een rust!
Vrijdagochtend is het prachtig weer. We zetten de planten overeind en de parasol weer op. Wonder boven wonder is er niets weg gewaaid. Alleen de hortensiakrans is uit elkaar gewaaid dus die moet ik even bijwerken.
's Middags kunnen we uitgebreid zwemmen. De temperatuur is opgelopen tot ruim 33 graden en het zwembad is 26 graden. Binnen is het niet echt prettig dus gelukkig valt er altijd wat te mopperen over het weer!
Dan komen ook de nieuwe buren weer naar beneden, de schapen in de wei van de bovenbuurman. Ik vind het leuk om te zien dat ze zo dichtbij huis rondlopen, ookal zien deze er altijd wat gehavend uit. Ik probeer ze op de foto te zetten, maar dat valt nog niet mee tussen de bomen door, ookal zijn ze hooguit 10 meter bij me vandaan. Ik kan ze horen grazen en kauwen! Het allergrappigste is als er een kraai op een van de ruggen gaat zitten! Gelukkig lopen ze verder niet te blaten want we zijn hier voor onze rust!
